به گفته کارشناسان و منابع آگاه، رهبری در جمهوری اسلامی دچار شکاف و کشمکش میان گروه‌های مختلف است. بسیاری از آنان که جزو فرماندهان سپاه پاسداران و نیروهای امنیتی‌اند و به جایگاه‌های بالای قدرت رسیده‌اند، بیش از گروه دیگر مانع هرگونه توافق و مصالحه با ایالات متحده می‌شوند. آنها نشانه‌های یک «تعصب کور» را بروز می‌دهند که یادآور رژیم تاریخی نازی‌هاست: دوری از واقعیت، باور به معجزه، بی‌اعتنایی به وضعیت واقعی اقتصادی و اجتماعی مردم و ارتش کشورشان، و کشتار گسترده مخالفان. آنها حاضرند آینده ایران را قربانی کنند و نابودی آن را بپذیرند، همان‌طور که رهبران نازی در مارس، آوریل و اوایل مه ۱۹۴۵ آلمان را قربانی کردند و نابودی آن را پذیرفتند. آنها تا زمانی مقاومت کردند که سربازان متفقین با زور به درِ مقرهایشان رسیدند. Read More This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field) فولکر اولریش، تاریخ‌نگار آلمانی، در کتاب خود با عنوان «هشت روز ماه مه» می‌نویسد، در ۲۴ ساعت پایانی آوریل ۱۹۴۵، تنها چند ساعت پیش از خودکشی هیتلر در پناهگاه مستحکم برلین، هواپیماهای آمریکایی اعلامیه‌هایی تبلیغاتی را بر فراز مونیخ پخش کردند. این اعلامیه‌ها از مردم می‌خواست به خیابان‌ها بیایند، حکومت نازی را سرنگون کنند و مانع خونریزی‌ای شوند که نتیجه‌اش از پیش مشخص بود. در واکنش به این فراخوان، یک گروه زیرزمینی کوچک ضدنازی دست به شورش زد و حتی موفق شد کنترل یک ایستگاه رادیویی را به دست بگیرد. اما درخواست آنها از زنان و مردان مونیخ برای پیوستن به قیام بی‌پاسخ ماند. هیچ‌کس شورش نکرد. اولریش می‌نویسد: «ساکنان مونیخ و مناطق اطراف ترجیح دادند منتظر بمانند» و حکومت نازی ظرف مدت کوتاهی دوباره کنترل اوضاع را به دست گرفت. شورشیانی که موفق به فرار نشدند، دستگیر و به‌طرز وحشیانه‌ای به دست نیروهای اس‌اس کشته شدند. حکومت نازی تنها زمانی سرنگون شد که ستون‌های ارتش آمریکا بدون مواجهه با هیچ مقاومتی وارد مرکز شهر شدند. پس از ورود آنها، انبوهی از پرچم‌های سفید از بالکن‌ها و پنجره‌های مونیخ آویخته شد. ناگهان دیگر هیچ نازی‌ای در نازی‌ترین شهر آلمان باقی نمانده بود. تعصب و وحشت نه‌تنها پیش از خودکشی هیتلر در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ بر آلمان نازی حاکم بود، که پس از آن نیز ادامه داشت، یعنی زمانی که هیتلر در وصیت‌نامه‌اش به مردم آلمان دستور داده بود تسلیم نشوند و ارتش تا آخرین سرباز بجنگد. او در همان وصیت‌نامه، کارل دونیتس، فرمانده نیروی دریایی و وفادار به نازیسم را به مقام ریاست دولت آلمان منصوب کرد، دولتی که تقریبا به‌طور کامل اشغال شده بود. دونیتس کابینه‌ای جنگی و فعال تشکیل داد. اولریش روایت می‌کند: «حتی پس از مرگ هیتلر، نبردهای شدید میان ارتش آلمان و نیروهای متفقین با شدت فراوان ادامه یافت.» جنگِ ازپیش‌باخته، خودبه‌خود متوقف نشد. اولریش با تاسف اشاره می‌کند که بسیاری از آلمانی‌ها تسلیم بی‌قیدوشرط را «نه آزادی، بلکه شکست و فاجعه‌ای ملی» می‌دانستند. آلمانی‌ها خودشان نازیسم را سرنگون نکردند، با اینکه بیشترشان دیگر به هیتلر ایمان نداشتند و برای مرگش هم سوگواری نکرده بودند. آنها ایمانشان را از دست دادند اما سکوت کردند. ایمانشان را از دست دادند اما شورش نکردند. در ۱۰ ماه مه ۱۹۴۵، نویسنده بزرگ آلمانی، توماس مان، در یک برنامه رادیویی ویژه از تبعیدگاه خود در کالیفرنیا، حقیقتی تلخ را خطاب به مردم آلمان بیان کرد: «اگر آلمانی‌ها به‌موقع خودشان را از سلطه نازی‌ها رها کرده بودند، اگر حتی در آخرین لحظه شورش کرده بودند، اکنون می‌توانستند آزادی خود و بازگشتشان به آغوش بشریت را جشن بگیرند.» اما چنین اتفاقی رخ نداد. اولریش در پایان نتیجه می‌گیرد: «رایش سوم نازی تا آخرین ثانیه به کار خود ادامه داد.» در تمام آن مدت، در شهرها و روستاهای آلمان، زندگی ظاهرا به‌طور عادی جریان داشت. به‌رغم کمبودها و خطرات، کافه‌ها، مغازه‌ها و سینماها باز بودند و خیابان‌ها پرجنب‌وجوش بود. و بازگردیم به خاورمیانه: در هفته‌های اخیر، رئیس‌جمهور ترامپ، برای پایان دادن به جنگ، توافق‌هایی را که از نگاه او منطقی بود به جمهوری اسلامی پیشنهاد کرد. اما مخالفان توافق در میان سردمداران جمهوری اسلامی، به‌رغم ضرباتی که ایران در جنگ با آمریکا و اسرائیل متحمل شده است و همچنان متحمل خواهد شد، بر سیاست‌های پیشین این رژیم پافشاری می‌کنند. اگر با این حال، ترامپ تصمیم بگیرد صبورانه منتظر بماند تا آنها از تعصب و افراط‌گرایی خود دست بکشند، ممکن است در نهایت دریابد که صبرش بیهوده بوده است. این همان درس سختی است که تاریخِ ۸۱ سال پیشِ اروپا پیش روی ما می‌گذارد. برگرفته از وای‌نت دیدگاهایرانجمهوری اسلامی ایرانمجتبی خامنه‌ایرژیم حاکم بر ایرانروزهای پایانی آلمان نازی می‌تواند هشداری برای ترامپ باشد که منتظر نرمش تندروهای رژیم حاکم بر ایران مانده استسور پلاکریک شنبه, مه 10, 2026 - 14:30 <p dir="rtl">تصویری از مجتبی خامنه‌ایـ رویترز</p> دیدگاهjw id: qGPHCPuYrelated nodes: رژیم حاکم بر ایران با سکوت جهان آموخت که تهدید جواب می‌دهدتوافقی که توان غنی‌سازی جمهوری اسلامی را حفظ کند، خطرناک است حتی اگر جنگ هم تمام شود، بحران‌های داخلی جمهوری اسلامی تازه آغاز شده استType: videoSEO Title: آیا تاریخ نازی‌ها می‌تواند سرنوشت مذاکره با جمهوری اسلامی را پیش‌بینی کند؟ Inner related node: رژیم حاکم بر ایران با سکوت جهان آموخت که تهدید جواب می‌دهدتوافقی که توان غنی‌سازی جمهوری اسلامی را حفظ کند، خطرناک است حتی اگر جنگ هم تمام شود، بحران‌های داخلی جمهوری اسلامی تازه آغاز شده استcopyright: