دقایق در واشنگتن و تهران به شماره افتاده است. با نزدیک شدن انتخابات میان‌دوره‌ای، فشارها بر دونالد ترامپ‌ــ از سوی جناح چپ و راست انزوا‌طلب‌ــ برای پایان دادن به جنگ ایران رو به افزایش است. او باید در برابر فشار مقاومت کند. زیرا زمان به نفع آمریکا است. همان‌طور که ترامپ به‌درستی استدلال کرده است، جمهوری اسلامی در وضعیت بحرانی است‌‌ و زیر فشار محاصره آمریکا در تنگه هرمز و آثار ویرانگر ضربات عملیات «خشم حماسی» قرار دارد. این وضعیت فرصتی نادر ایجاد کرده است. واشنگتن می‌تواند تهران را وادار کند امتیازهای هسته‌ای و موشکی دائمی بدهد یا با خطر فزاینده فروپاشی رژیم مواجه شود. تا اینجا، ترامپ قاطعیت تحسین‌برانگیزی نشان داده و این کارزار نتایج مهمی همراه داشته است. صدها فرمانده و مقام ارشد جمهوری اسلامی کشته شده‌اند. زیرساخت هسته‌ای، پدافند هوایی، برنامه موشک‌های بالستیک، نیروی دریایی و صنایع دفاعی جمهوری اسلامی به‌شدت تضعیف شده‌اند. اما ضربه اقتصادی ممکن است برای رژیم به‌مراتب خطرناک‌تر باشد. مسیرهای فرار منطقه‌ای جمهوری اسلامی در حال بسته شدن است. کشورهای خلیج فارس در حال مسدودسازی کانال‌های مالی دور زدن تحریم و پول‌شویی‌‌اند که تهران سال‌ها به آن‌ها متکی بود. صادرات نفت تقریبا فروپاشیده و واردات محدود شده است. صنایع فولاد و پتروشیمی به‌شدت آسیب دیده‌اند. تورم سه‌رقمی است و ارزش پول ملی در سقوط آزاد است. رژیم در حال از دست دادن منابع مالی است. این فشار نه فقط مالی، بلکه فیزیکی است. پایانه اصلی صادرات نفت ایران در جزیره خارگ، که ۹۰ درصد صادرات نفت خام را مدیریت می‌کند، تنها چند روز تا پر شدن کامل مخازن ذخیره فاصله دارد. تهران برای خرید چند روز زمان بیشتر، ابرنفتکش‌های غیرفعال را دوباره به‌ کار گرفته است تا به‌عنوان مخزن شناور استفاده کند. اما این راه‌حل کوتاه‌مدت است. وقتی این ظرفیت پر شود، جمهوری اسلامی ناچار به توقف استخراج نفت خواهد شد، که می‌تواند آسیب‌های احتمالا دائمی ایجاد کند. پیش از جنگ، دست‌کم یک‌سوم درآمد نفتی ایران صرف حقوق و عملیات نظامی می‌شد. باقی آن صرف حمایت از گروه‌های نیابتی مانند حزب‌الله و حماس می‌شد، نه نوسازی پالایشگاه‌ها. در نتیجه، ایران با وجود منابع نفتی، برای تامین نیازهایش به بنزین وارداتی وابسته ماند. ایران روزانه حدود ۲۶ میلیون گالن بنزین تولید می‌کند، در حالی‌ که میزان مصرفش بیش از ۳۳ میلیون گالن است. این کمبود از طریق واردات، به‌ویژه از امارات متحده عربی، جبران می‌شد؛ اما این مسیر اکنون پس از حملات موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی در هاله‌ای از ابهام است. هزینه‌ها بسیار سنگین و ضرر روزانه شامل قطع صادرات و واردات حدود ۴۳۵ میلیون دلار است. مجموع خسارت جنگ دست‌کم ۱۴۴ میلیارد دلار برآورد می‌شود، که نزدیک به ۴۰ درصد تولید ناخالص داخلی پیش از جنگ است؛ برخی برآوردها حتی حاکی از دو برابر این رقم است. هیچ رژیمی نمی‌تواند چنین فشاری را مدت طولانی تحمل کند. تهران به‌زودی باید با پرسشی سخت روبه‌رو شود: آیا ادامه جنگ با دو قدرت نظامی بزرگ جهان ارزش این ویرانی را دارد؟ مشکل ایران فقط اقتصادی نیست، بلکه سیاسی است. رژیم دهه‌ها برنامه هسته‌ای را مقدس معرفی کرده، اما اکنون ممکن است مجبور شود آن را کنار بگذارد. در سال ۱۹۸۸، روح‌الله خمینی برای پایان جنگ با عراق «جام زهر» را نوشید. امروز رژیم با جامی به‌مراتب تلخ‌تر مواجه است‌ــ و کسی باید آن را بنوشد. اگر جمهوری اسلامی عقب‌نشینی نکند، ترامپ باید روشن کند که مجازات‌های نظامی و اقتصادی شدیدتری در راه است. آمریکا اکنون بیش از هر زمان دیگری در تاریخ ۴۷ ساله جمهوری اسلامی اهرم فشار دارد و باید از آن استفاده کند. این به‌معنای مطالبه توقف کامل غنی‌سازی اورانیوم، بازفرآوری پلوتونیوم، تولید موشک‌های بالستیک، حذف زیرساخت‌های هسته‌ای و قطع حمایت مالی از نیروهای نیابتی است. این خواسته‌های حداقلی است. اما ترامپ فرصتی تاریخی دارد تا فراتر برود و از خواسته مردم ایران برای تغییر حکومت آشکارا حمایت کند. هرچه رژیم ضعیف‌تر شود، احتمال بازگشت ایرانیان به خیابان‌ها بیشتر می‌شود. آن‌ها بارها در گذشته به عناوین مختلف‌ــ بر سر کمبود سوخت، تورم و مشکلات اقتصادی‌ــ این کار را کرده‌اند. اعتراض‌هایی که در سال ۲۰۱۹ و در پی افزایش ناگهانی ۵۰ درصدی قیمت بنزین شکل گرفت، از خشونت‌بارترین اعتراض‌ها در تاریخ جمهوری اسلامی بود؛ نیروهای دولتی برای سرکوب معترضان حدود ۱۵۰۰ نفر را کشتند. اکنون ایران بار دیگر در آستانه بحران بنزین، همراه بحران اقتصادی گسترده‌تر، قرار دارد. اگر سوخت کمیاب و وضعیت اقتصادی وخیم‌تر شود، احتمال بروز ناآرامی‌های تازه بسیار بالا است. این وضعیت می‌تواند به تهدیدی وجودی برای حاکمیت تبدیل شود. منتقدان در صورتی که واشنگتن آشکارا از پایان رژیم حمایت کند، مخالفت خواهند کرد. ترامپ باید این مخالفت‌ها را نادیده بگیرد. پس از دهه‌ها سرکوب و کشته شدن ده‌ها هزار نفر به‌دست حکومت، بسیاری از ایرانیان به چیزی کمتر از پایان حاکمیت روحانیون رضایت نخواهند داد. آنچه آن‌ها نیاز دارند حمایت رهبر جهان آزاد است‌ــ تجهیزات، ارتباطات امن، تامین مالی اعتصاب‌های کارگری و تضعیف مداوم دستگاه سرکوب رژیم. ترامپ درست می‌گوید: آمریکا به یک توافق ضعیف با تهران نیاز ندارد. آنچه لازم است صبر راهبردی، شفافیت اخلاقی و فشار مستمر است. پایان این مسیر با پیروزی هم برای آمریکایی‌ها و هم ایرانی‌ها همراه خواهد بود. دقایق به شماره افتاده است. ترجمه از نیویورک پست ایرانجنگ ایرانمذاکرات ایران و آمریکاتوافق ایران و آمریکااقدام نظامی علیه جمهوری اسلامیپس از دهه‌ها سرکوب و کشته شدن ده‌ها هزار نفر به‌دست حکومت، بسیاری از ایرانیان به چیزی کمتر از پایان حاکمیت روحانیون رضایت نخواهند دادمارک دوبوویتزمیعاد ملکیسه شنبه, آوریل 28, 2026 - 19:45 <p>نتانیاهو، ویتکاف و عراقچی‌ــ با استفاده از خبرگزاری‌های داخلی و رویترز</p> دیدگاهrelated nodes: چهار جبهه ملتهب؛ جنگ فرسایشی ایران و آمریکا در قلب بحران خاورمیانهاشتباه محاسباتی مهلکی که جمهوری اسلامی مرتکب شدلبخند دیپلماتیک مقامات تهران، راهبرد فریب استType: newsSEO Title: دقایق برای جمهوری اسلامی به شماره افتاده و مسیرهای فرار به‌سرعت در حال بسته شدن استInner related node: چهار جبهه ملتهب؛ جنگ فرسایشی ایران و آمریکا در قلب بحران خاورمیانهاشتباه محاسباتی مهلکی که جمهوری اسلامی مرتکب شدلبخند دیپلماتیک مقامات تهران، راهبرد فریب استcopyright: